CREATE ACCOUNT

*

*

*

*

*

*

FORGOT YOUR PASSWORD?

*

Κάστρο Μεθώνης

Το κάστρο της Μεθώνης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα οχυρωματικά σύνολα του ελληνικού χώρου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα καστροπολιτείας καταλαμβάνει ολόκληρη την έκταση στα ΝΔ παράλια της Πελοποννήσου, με ένα εξαιρετικό φυσικό λιμάνι, το οποίο κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους αποτελούσε σταθμό στο δρόμο των προσκυνητών για τους Αγίους Τόπους και των εμπορικών πλοίων από τη Δύση στην Ανατολή. Η περίοδος ακμής του κάστρου τοποθετείται στην περίοδο της Α΄ Ενετοκρατίας (13ος-15ος αι.) Στην αρχαιότητα η Μεθώνη ήταν γνωστή με το όνομα Πήδασος. Ο Όμηρος την αναφέρει ως μία από τις επτά πόλεις που ο Αγαμέμνονας προσέφερε στον Αχιλλέα για να κατευνάσει την οργή του και να τον πείσει να επιστέψει στη μάχη (Ιλιάδα , Ι 149-153). Ο Παυσανίας (Μεσσηνιακά ΙV , 35 , 1) και ο Στράβωνας (Γεωγραφικά 8 , 359-360) την ονομάζουν Μοθώνη και την ταυτίζουν με την ομηρική πόλη. Χαρακτηριστική είναι και η αναφορά του Θουκυδίδη για τα ασθενή τείχη της οχυρωμένης πόλης τον 5ο αι., η μορφή και η έκταση της οποίας παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστη. Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους η πόλη κερδίζει την αυτονομία της από τον αυτοκράτορα Τραϊανό και ενισχύεται με καλύτερες οχυρώσεις. Ο Παυσανίας μάλιστα αναφέρει την ύπαρξη ναού της Αθηνάς Ανεμώτιδος και ιερού της Άρτεμης, ενώ από την πόλη σώζονται νομίσματα που απεικονίζουν το λιμάνι της. Κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο το λιμάνι της Μεθώνης γνωρίζει μεγάλη ακμή ως εμπορικό κέντρο και σταθμός ανεφοδιασμού των πλοίων. Κατά την μεσοβυζαντινή περίοδο μια σειρά από σφραγίδες που χρονολογούνται από τον 9ο ως τον 13ο αιώνα μας δίνουν πληροφορίες για τους κρατικούς και εκκλησιαστικούς λειτουργούς της πόλης. Οι Ενετοί πρωτοεμφανίζονται στο ιστορικό σκηνικό κατά τον 11ο αιώνα, όταν αποκτούν προνόμια σχετικά με την ελεύθερη διακίνηση των εμπορευμάτων τους σε διάφορες πόλεις-λιμάνια της βυζαντινής αυτοκρατορίας μεταξύ των οποίων και η Μεθώνη. Με την κατάλυση της βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους Φράγκους το 1204 (Δ΄ Σταυροφορία) και η Μεθώνη θα δοκιμάσει την κυριαρχία τους. Η φραγκοκρατία θα διαρκέσει ως το 1206, οπότε η Μεθώνη καταλαμβάνεται από τους Ενετούς και με συνθήκη που υπεγράφη το 1209 εξασφαλίζεται η κυριαρχία τους στην πόλη.

Κατά την πρώτη Ενετική περίοδο η ζωή στη Μεθώνη οργανώθηκε σύμφωνα με τα συμφέροντα της Βενετίας. Η πόλη οχυρώθηκε και αναπτύχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο αφού ορίζεται ως υποχρεωτικός σταθμός για όλα τα βενετικά πλοία που ταξίδευαν στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ακμάζουσα αυτή περίοδος για την Μεθώνη λήγει τον Αύγουστο του έτους 1500 όταν, μετά από αιματηρή πολιορκία, καταλαμβάνεται από τους Οθωμανούς. Η πρώτη περίοδος της Τουρκοκρατίας θα διαρκέσει ως το 1686 όταν η πόλη πολιορκήθηκε από τον Μοροζίνι και επανήλθε στην κατοχή των Βενετών. Το 1715 οι Οθωμανοί γίνονται για δεύτερη φορά κάτοχοι της Μεθώνης, ο πληθυσμός της οποίας αυξήθηκε καθώς και η εμπορική κίνηση στο λιμάνι. Στην διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το κάστρο της Μεθώνης δεν κατελήφθη από τους Έλληνες επαναστάτες, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες που είχαν καταβάλλει, λόγω της σθεναρής αντίστασης του οχυρωμένου οθωμανικού πληθυσμού. Το 1825 αποβιβάστηκε στο λιμάνι της πόλης ο Ιμπραήμ και εγκαταστάθηκε εντός του κάστρου, το οποίο έγινε ορμητήριο των Αιγυπτίων κατά την διάρκεια της εκστρατείας τους στην Πελοπόννησο. Οι Αιγύπτιοι θα παραδοθούν αμαχητί το 1828 στο γαλλικό εκστρατευτικό σώμα του οποίου ηγείτο ο στρατηγός Μαιζών. Ο οικισμός τότε μεταφέρεται εκτός των τειχών, γίνεται το ρυμοτομικό σχέδιο πόλης ενώ το κάστρο που για αιώνες υπήρξε το κέντρο της κοινωνικής και οικονομικής ζωής της πόλης ερημώνεται. Το λιμάνι και το κάστρο της Μεθώνης αποτέλεσαν για αιώνες έναν σπουδαίο γεωπολιτικό κόμβο για τους εκάστοτε κατόχους της, οικονομικό για τις εμπορικές συναλλαγές και συγκοινωνιακό για τους περιηγητές στη Μεσόγειο και τους προσκυνητές στους Αγίους Τόπους.

Συντάκτρια: Ιωάννα Αγγελοπούλου, αρχαιολόγος ©


Αρχαιολογικοί χώροι – μνημεία

Τα σημαντικότερα μνημεία και αρχιτεκτονικά σύνολα της Μεθώνης είναι:

  •  Το Μεσαιωνικό Κάστρο ένα από τα μεγαλύτερα της Μεσογείου (110 στρέμματα περίπου), με λείψανα αστικών και εκκλησιαστικών οικοδομημάτων εντός αυτού, ήτοι:
    • Το Μπούρτζι,  οκταγωνικός πύργος κτισμένος στη νότια άκρη του κάστρου της Μεθώνης με ισοδομική τοιχοποιία.
    • Ερείπια Βυζαντινού Ναού Αγίας Σοφίας
    • Ερείπια τουρκικών λουτρών ( Χαμάμ).
    • Υπόγειες δεξαμενές νερού
    • Ο Ι. Ναός Μεταμόρφωσης Σωτήρος:  μονόχωρος ναός ο οποίος ανηγέρθη το 19ο αιώνα
    • Πυριτιδαποθήκες
    • Λείψανα κτιρίων
    • Η τοξωτή γέφυρα στην είσοδο του Κάστρου 
  •  Το παλαιοχριστιανικό Κοιμητήριο–Βυζαντινό Ασκητήριο του Αγίου Ονουφρίου

βρίσκεται λαξευμένο στον φυσικό βράχο, 3 χλμ βορείως της Μεθώνης πλησίον της οδού προς Πύλο. Το μνημείο ερευνήθηκε ανασκαφικά κατά τον Αύγουστο του 1967 και κατά το έτος 1968. Αποτελείται από συγκρότημα διασκάφων χώρων εντός του βράχου και από υπαίθριους τάφους. Η περιοχή γύρω από το μνημείο υπήρξε κατά τους αρχαίους και μεσαιωνικούς χρόνους λατομείο πωρολίθου. Από εδώ χρησιμοποιήθηκε δομικό υλικό για την κατασκευή του Κάστρου της Μεθώνης.

  •  Ο Βυζαντινός ναός του Αγίου Βασιλείου χτισμένος τον 11ο αιώνα μ.Χ.

σώζεται σε αρκετά καλή κατάσταση 3 χλμ βορείως της Μεθώνης και ανατολικά σε απόσταση 400 μέτρων από το Κοιμητήριο του Αγίου Ονουφρίου στην περιοχή που φέρει το όνομα Αγάκι.

  •  Ερείπια του Καθολικού ναού του Αγίου Λέοντα σε απόσταση 4 χλμ Β/Α της Μεθώνης.
  •  Ο καταποντισμένος οικισμός της Μέσης Εποχής του Χαλκού, ο οποίος βρίσκεται στον όρμο της Μεθώνης περί τα 300 μ. από το Δημοτικό Κάμπινγκ και σε βάθη 3,5 μ. μέχρι 5,5 μ.
  •  Πλήθος διασκορπισμένων στο βυθό ναυαγίων στην θαλάσσια περιοχή των νήσων Σαπιέντζας – Σχίζας – Αγ. Μαρίνα (ναυάγιο σαρκοφάγων, ναυάγια με αμφορείς κ.λ.π.) που καλύπτουν πολλές ιστορικές φάσεις.
  •   Το Καποδιστριακό Σχολείο Μεθώνης, το οποίο χτίστηκε κατά την δεκαετία του 1830 και ήταν ένα από τα πρώτα επτά σχολεία που κατασκευάστηκαν .
  •  Τοξωτό λιθόκτιστο γεφύρι

Από τα παλιά γεφύρια που ένωναν τις όχθες του ποταμού τα δύο γκρεμίστηκαν στα μέσα του 20ου αιώνα, της Παλιαμοθώνης (1960) και της Γερανοπόλεως, ενώ το μόνο που μένει ακόμη σε χρήση είναι αυτό που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, ανατολικά του Καποδιστριακού Σχολείου και σε απόσταση 50 μέτρων απ’ αυτό. Το γεφύρι αυτό έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο .

  •   Παλαιοχριστιανικό νεκροταφείο, που βρίσκεται σε οικόπεδο που συνορεύει με το Καποδιστριακό Σχολείο
  •  Δύο ενετικά φρέατα (πηγάδια), ένα στην πλατεία λιμαρίζι στην είσοδο της Μεθώνης και

  ένα στην πλατεία Συγγρού, πλησίον του Φρουρίου.

TOP